Οι κυβερνήσεις και οι πολίτες που προστατεύουν κινούνται όλο και περισσότερο προς την κατεύθυνση της μηδενικής ανοχής στον κίνδυνο. Οι ρυθμιστικές αρχές θεσπίζουν αυστηρότερους και πιο ολοκληρωμένους κανονισμούς και απαιτήσεις υποβολής εκθέσεων. Ως εκ τούτου, οι επιχειρήσεις οφείλουν να αποδεικνύουν τη νομική και κανονιστική συμμόρφωση. Σχεδόν όλες οι χώρες έχουν κανόνες και κανονισμούς που σχετίζονται με την ασφάλεια για όλα σχεδόν τα αγαθά. Υπάρχουν μεγαλύτερες απαιτήσεις όσον αφορά τις περιβαλλοντικές επιδόσεις, από την ανακύκλωση έως τη συσκευασία και την κατανάλωση ενέργειας. Επομένως, η συμμόρφωση με τους κανονισμούς δεν είναι πλέον η τήρηση των προδιαγραφών, αλλά μπορεί να αφορά τον κύκλο ζωής ενός προϊόντος. Η διαπιστευμένη πιστοποίηση χρησιμοποιείται για την αξιολόγηση της συμμόρφωσης προς ένα πρότυπο, έναν κώδικα πρακτικής ή κανονιστικές απαιτήσεις. Οι ρυθμιστικές αρχές μπορούν να θέτουν γενικές απαιτήσεις πολιτικής ή λεπτομερείς τεχνικές απαιτήσεις και να βασίζονται στους διαπιστευμένους φορείς πιστοποίησης για να διασφαλίσουν τη συμμόρφωση. Η απονομή ενός πιστοποιητικού ή ενός σήματος αποδεικνύει τη συμμόρφωση.

Η διαπίστευση είναι η ανεξάρτητη αξιολόγηση των φορέων πιστοποίησης βάσει αναγνωρισμένων προτύπων για να διασφαλιστεί η αμεροληψία, η επάρκεια και η συνέπειά τους. Οι ρυθμιστικές αρχές βασίζονται ολοένα και περισσότερο στις ανεξάρτητες δηλώσεις συμμόρφωσης τρίτων μερών για την υποστήριξη των δραστηριοτήτων επιβολής και παρακολούθησης, καθώς αποδεικνύουν τη συμμόρφωση με τη νομοθεσία και τις επιδόσεις σε σχέση με τα σημεία αναφοράς και τους δείκτες επιδόσεων του κλάδου. Ως σημαντικοί προμηθευτές αγαθών και υπηρεσιών, οι κυβερνήσεις βασίζονται επίσης στη διαπιστευμένη πιστοποίηση για να ενημερώσουν τις αγοραστικές τους αποφάσεις, καθώς παρέχει εμπιστοσύνη ότι οι προμηθευτές διαθέτουν τους κατάλληλους ελέγχους για την εκπλήρωση των απαιτήσεων.